a-ghasedak.loxblog.com

بر روی زمین چیزی بزرگتر از انسان نیست

و در انسان چیزی بزرگتر از فکر او.

همیلتون

من او ندارم

از تو انتظار نداشتم منو تنها بزاری

بری و رو وعده های نقره ایتپا بزاری

توی شهری که پر ازبرجه و اسمون خراش

من و بین گرگا و غریبه ها جا بزاری

از تو انتظار نداشتم دستمو رها کنی

من واست بمیرم و به دیگری نگا کنی

باورم نمیشه که من از خدا تو رو بخوام

تو واسهیکی دیگه شبا خدا خدا کنی

تو میگفتی که همه عشقت و زندگیت منم

حالا میخوای بری و خط روی رویاتبزنی

از تو انتظار نداشتم بشی رام سرنوشت

منو بفرستی جهنم و خودت بری بهشت

همه مردم اینجا قصه مونو میدونن

اخرر قصه ولی چقدر غم انگیزه و زشت

از تو انتظار نداشتم که ازم دوری کنی

بامن دیونه عاشقت این جوری کنی

از تو انتظار نداشتم که بشی مثه همه

همیشه میگفتم از تو هر چی خوب بگم کمه...

این دلنوشته فقط برای تو

سلام خوبی ؟

دلم برات تنگ شده

دلم می خواست بودی

باهات حرف می زدم

امشب از اون شبای دلگیر

دلم گرفته

دلم می خواست حرفای دلم رو با کسی قسمت کنم

که بفهمه که بدونه برای بودنشقلبم می تپه

دلگیرم از همه چی

کاش بودی

کاش درک می کردی

کاش می دونستی هیچکی جای تو رو نمی گیره

کاش بدونی قلبم روی ویرونه ها بنا نشده

کاش قلبم رو جزو بنای های ارزشمند می دونستن ..

چون تو درونش جا گرفتی

کجایی کجایی کجایی

چرا نمیای که ببینمت

چرا دیگه نیستی

نکنه فراموش شدم

نکنه یادم رو دادی نسیم صبح برده

ولی بدون خاطر تو همیشه برام موندگاره

ولی...........................................

شب های قدر

از آسمان باران انا انزلنا بر فرق زمین می بارد ...

امشب چشمانم را با آب توبه می شویم

و کلام قرآن در دهانم می ریزم

تا خواب چشمانم را نیازارد ...

باشورحسینى وصلابت حسنى درسوگ علی میگرییم.

دعایتان توشه ی بی برگی ما

تنها زندگي ارزشمند است که صرف ديگران شود .

دل عاشق به پیغامی بسازد

خمارآلوده با جامی بسازد

مرا کیفیت چشم تو کافی است

ریاضت کش به بادامی بسازد

سهم من

دست ها بالا بود

هر کس سهم خودش را طلبید

سهم هر کس که رسید داغ تر از دل ما بود

نوبت من که رسید

سهم من یخ زده بود

سهم من چیست مگر

یک پاسخ

پاسخ یک حسرت

سهم من کوچک بود

قد انگشتانم

عمق آن وسعت داشت

وسعتی تا ته دلتنگی ها

شاید از وسعت آن بود که بی پاسخ ماند

سلام

همه می دونیم مادر چقدر بچه اش رو دوست داره و حاضر بجای

بچه اش قربانی بشه.

اما گاهی اوقات چیز عجیبی دیده می شه که خیلی ها دادشون

می ره هوا که این چه کاری ؟

تا حالا دیدید که گاهی مادر نوازدش رو بغل می کنه و با تمام وجودش

فشارش می ده ؟؟!

آره نوازد دردش می گیره و صداش بلند می شه، گریه سر می ده .

قصه چیه ؟!!

مادر اونقدر بچه اش رو دوست داره که می خواد گریه کنه؟

آره از گریه بچه مادر لذت می بره و نوزاد رو غرق در بوسه می کنه .

آخه می فهمه که نوزادش درد رو حس می کنه.حس می کنه وجود مادر رو

یعنی حس هاش فعال ، یا به نوعی شاخک هاش تیز .

اما وقتی اون نوزاد بزرگ می شه این بار هم مادر فشارش می ده

با همون حسبا همون قدرت و شاید هم بیشتر .

ولی بچه گریه نمی کنه؛ چرا ،دردش می گیره ولی گریه سر نمی ده

چون بوسه آخر فشار می فهمه ولی وقتی نوزاد بود نمی فهمید.

حالا می دونه مادر از رو علاقه فشارش می ده

آدما همون حکم نوزاد رو دارن اما تو جسمی بزرگتر و خدا حکم اون مادر .

اما تفاوت می دونید چیه؟ این که خدا بیشتر از مادر بنده اش رو دوست داره

آره همیشه ناله می زنیم از این که خدا ما رو نمی بینه .

می گیم چرا این همه زجرمون می ده .

چرا صدای ما که آسمون رو پر کرده نمی شنوه .

اما خدا دوستمون داره که تو بغلش نگه داشته که اینقدر محکم

فشارمون می ده ؛ که حسش کنیم و به همین دلیل که می خواد

صداش بزنیم این دردها باعث بزرگی روحمون می شه و وقتی بزرگ

شدیم این بار همه ی اون مشکلات هست منتها ما دیگه داد نمی زنیم

چون هم بزرگ شدیم هم تحملمون بالا رفته .

و می دونیم آخرش یک بوسه هست ....

اگر آرزو دارید که در راس کار باشید

و بتوانید پول زیادی جمع کنید

یا یک دانشجوی حرفه ای باشید

و ثروتی از دانش بیندوزید ،

حالا می توانید روی فرصتی که در اختیارتان قرار گرفته حساب کنید .

فعالیت هایی که بدون هدف انجام می شوند ، به نتیجه آن نباید امیدوار بود .

اگر ندانی به کجا می روی نخواهی دانست کی به آنجا می رسی

منتظر

برگرد بی تو بغض فضا وا نمی شود

یك شاخه یاس عاطفه پیدا نمی شود

بر صفحه دلم تو نوشتی صبور باش

قلبم غبار دارد و معنا نمی شود

بی تو شكست پنجره رو به آسمان غم در حریم ابی دل جا نمی شود

دریای تو پناه نگاه شكسته است هر دل كه مثل قلب تو دریا نمی شود

می خواستم بچینم از آن سوی دل گلی

اما بدون تو كه گلی وا نمی شود

دردی است انتظار كه درمان آن تویی این درد تلخ بی تو مداوا نمی شود

زیباترین گلی كه پسندیده ام تویی گل مثل چشمهای تو زیبا نی شود

بی تو شكسته شد غزل اشنائیم این رسم مهربانی دنیا نمی شود

گفتی صبور باش و به اینده ها نگر پروانه كه صبور و شكیبا نمی شود

شبنم گلی نگاه مرا باز شسته است دل كنار یاد تو تنها نمی شود

گلدان یاس بی تو شكست و غریب شد گلدان بدون عشق شكوفا نمی شود

باران كویر روح مرا می برد به اوج اما دلم بدون تو شیدا نمی شود

جهان در انتظار توست یا مهدی

جهتسلامتی آقا یک صلوات بفرست

برنامه ریزی نکردن یعنی برنامه ریزی کردن برای شکست

آسمان

خوش به حال آسمون که هر وقت دلش بگیره بی بهونه می باره،

به کسی توجه نمی کنه ،از کسی خجالت نمی کشه، می باره

و می باره ، آن قدر می باره تا آبی بشه و آفتابی بشه، بعدش

هم انگار نه انگار که بارش بوده .

کاش می شد مثل آسمون بود.

امیدوار

زندگی رنج به همراه دارد

رنج دلشوره می آفریند

دلشوره جرات می بخشد

جرات اعتماد به همراه دارد

اعتماد امید می آفریند

امید زندگی می بخشد

زندگی عشق می آفریند

عشق عشق می آفریند

گفتمش: دل ميrlm;خري؟! پرسيد چند؟!

گفتمش: دل مال تو، تنها بخند

خنده کرد و دل ز دستانم ربود

تا به خود باز آمدم او رفته بود

دل ز دستش روي خاک افتاده بود

جاي پايش روي دل جا مانده بود ...

گذار

باز آمدم از چشمه خواب

کوزه تر در دستم

مرغان می خواندند

نیلوفر وا می شد

کوزه تر بشکستم

در بستم

و در ایوان تماشای تو بنشستم

کلامی شیرین از کلام شیرین

بشر ، در گوشه ی محراب خواهشهای جان افروز

نشسته در پس سجاده ی صد نقش حسرت های هستی سوز

به دستش خوشه ی پر بار تسبیح تمنا های رنگارنگ

نگاهی می کند سوی خدا از آرزو لبریز

شب و روزش "دریغ" رفته و ایکاش آینده است

من امشب هفت شهر آرزو هایم چراغان است

زمین و آسمانم نور باران است

کبوترهای رنگین بال خواهش ها

بهشت پر گل اندیشه ام را زیر پر دارند

صفای معبد هستی تما شایی است

جهان در خواب

تنها من ، در این معبد در این ، محراب

دلم می خواست بند از پای جانم باز می کردند

که من ، تا روی بام ابرها ، پرواز می کردم

از آنجا ، با کمند کهکشان ، تا آسمان عرش می رفتم

در آن درگاه درد خویش فریاد می کردم

دلم می خواست دنیا رنگ دیگر بود

دلم می خواست دنیا خانه مهر و محبت بود

چه شیرین است وقتی سینه ها از مهر آکنده است

چه شیرین است وقتی زندگی خالی ز نیرنگ است

قسم

شب پیمان گل ها بر می گردم* می رم پایان گل ها بر می گردم

به جان تو قسم نه ، نازنینم* ولیکن ، جان گل ها بر می گردم

منم هستم

سلام

میدونید خیلی وقته حالی از خودم نپرسیدم . امروز اومدم به خودم سلام بدم

بگم دلم برای خودم تنگ شده خیلی وقت من دیگه من نیستم .

نمی دونم.

درگیریهای روزانه حتی اجازه نمی ده خودت رو به یاد بیاری

واقعا چرا ؟ برای شما اتفاق می افته ؟

یک دفعه چشم باز می کنی می بیینی گم شدی ؟

کجا ؟

تازه اون وقته که دنبال این می افتی که ببینی تو چه موقعیتی قرار داری ؟

حالا اگه دیر نشده باشه ! جالبه

بعدش به خودت می خندی می گی تو این همه مدت من حتی یک بار هم فکر نکردم ؟

چرا ؟ چرا ؟

حالا اگه مثل من خیلی امیدوار باشین سعی می کنید نیمه پر لیوان رو ببینید .

یعنی منفی بافی نکنید . بعدشم هدف بعدی رو شروع کنید .

ولی واقعیت اینه که تویهبرهه زمانی رو از دست دادی شایدم چندین فرصت ...

پس بهتره فکرات رو جمع کنی تا یهو گم نشی یا خودت رو گم نکنی

گاهی اوقات می خوای ابراز وجود کنی بگی منم هستم حتی اگه نباشی

ولی باید بدونی منکردنت نشون از بزرگی نداره

و برای ابراز وجود رو زمین چیزی پیدا نمی کنی .

باید خودش بخواد تا رها بشیتا من بشی.اگه نخواد نیست می شی

مسافر قایق

هوای حرف تو آدم را

عبور می دهد از کوچه باغ های حکایات

و در عروق چنین لحن

چه خون تازه محزونی !

حیاط روشن بود

و باد می آمد

و خون شب جریان داشت در سکوت دو مرد

اتاق خلوت پاکی است

برای فکر چه ابعاد ساده ای دارد !

دلم عجیب گرفته است

خیال خواب ندارم .

کنار پنجره رفت

و روی صندلی نرم پارچه ای نشست

<< هنوز در سفرم

خیال می کنم

در آب های جهان قایقی است

و من

مسافر قایق

هزارها سال است

سرود زنده دریانوردهای کهن را

به گوش روزنه های فصول می خوانم

و پیش می رانم

مرا سفر به کجا می برد ؟

کجا نشان قدم ناتمام خواهد ماند

و بند کفش به انگشت های نرم فراغت

گشوده خواهخد شد ؟

کجاست جای رسیدن و ژهن کردن یک فرش

و بی خیال نشستن

و گوش دادن به صدای شستن یک ظرف زیر شیر مجاور

و در کدام بهار

درنگ خواهی کرد

و سطح روح پر از برگ سبز خواهد شد ؟

شراب باید خورد

و در جوانی یک سایه راه باید رفت

همین

کجاست سمت حیات ؟

من از کدام طرف می رسم به هدهد ؟

و گوش کن که همین حرف در تمام سفر

همیشه پنجره را به هم می زد

چه چیز همه راه زیر گوش تو می خواند ؟

درست فکر کن

کجاست هسته پنهان ترنم مرموز ؟

چه چیز پلک تو را می فشرد

چه وزن گرم دل انگیزی ؟

سفر دراز نبود

عبور چلچله از حجم وقت کم می کرد

سهراب

سلام

فقط اومدم سلام بدم و بگم حال شما

چطورید خوش می گذره ؟

ما که هنگ کردیم ! بقیه رو نمی دونم؟

بخندید تا دنیا به روتون بخنده

شاد بودن بهانه نمی خواد. روح بزرگ می خواد

دل رو به دریا بزنید

بودن

سلام

راستش من خوب حرف می زنم .

ولی نوشتن رو خوب بلد نیستم .

شعرهای سهراب می نویسم

چون حرفای دلم توش گفته می شه .

وقتی دلم می گیره می رم سراغ

این شعرها تا کمی آروم بشم .

تا دوباره کلاممزنده بشه .

کاش می شد براتون حرف بزنم .

بگم من بی معرفت نیستم .

قانون طبیعت همینه چه خبر داری از دل من .

که چه می گذره چی می کشم با این همه فشار

دوست داشتم بلند فریاد بکشم همه صدام رو بشنون

ولی فریادهام صدا نداره تو حنجره خفه می شه

اینجا داد می زنم تا همه بدونن آرزو سر در گم شده

رفته تو خاکی و دست پا می زنه بیرون بیاد

شایدم یه مرداب که خودش خبر نداره ...

زنده بودن

هر کجا هستم باشم
آسمان مال من است

پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ،زمین ، مال من است

چه اهمیت دارد

گاه اگر می رویند

قارچهای غربت ؟

سهراب

تنهایی

سلام

کجایی...؟

دنبال چی ، کی ، کجا می گردم ...!

نمی دونم ...

گم شدم ...

تو دیار خودم گم شدم ...

من ...

من دنبال چی می گردم ...؟

شاید دنبال خودم ...

شاید دنبال پرهای پروازم ...

خیلی دور شدم از خونه ی خودم...

از ذاتِ بودن ...

به حس نبودن دارم نزدیک می شم

به تنهایی ...

به سردر گمی ...

به دیار غربت ...

به بی بال وپری ...

فکر می کنی تا کی دوام بیارم ؟

تا کی پرواز کنم ؟

کی سقوط می کنم ؟

بعدش می گم تو که هستی

تو که هیچ آدمی رو تنها نمی ذاری

اگه بال و پرش رو بگیری . پاهاش رو ازش نمی گیری

شاید اگه پرواز می کرد تو دام یک ...

زندگی

زندگی رسم خوشایندی است .

پرشی دارد به اندازه عشق

زندگی چیزی نیست که لب طاقچۀ عادت از یاد من وتو برود

زندگی جذبۀ دستی است که می چیند

زندگی نوبر انجیر سیاه ، در دهان گس تابستان است

زندگی ، بُعد درخت است به چشم حشره

زندگی تجربۀ شب پره در تاریکی است

زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد

زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد

زندگی دیدن یک باغچه از شیشه مسدود هواپیماست

خبر رفتن موشک به فضا (امید )

لمس تنهایی <<ماه>>

فکر بوییدن گل در کره ای دیگر

زندگی شستن یک بشقاب است

زندگی یافتن سکه در جوی آب است

زندگی <<مجذور>> آینه است

زندگی گل به <<توان >> ابدیت

زندگی <<ضرب>> زمین در ضربان دل ماست

زندگی <<هندسه >> ساده و یکسان نفسهاست .

سهراب

عید

سلام

دلت شاد و لبت خندان بماند
برایت عمرجاویدان بماند
خدارا میدهم سوگند برعشق
هرآن خواهی برایت آن بماند
بپایت ثروتی افزون بریزد
که چشم دشمنت حیران بماند
تنت سالم سرایت سبز باشد
برایت زندگی آسان بماند
تمام فصل سالت عید باشد
چراغ خانه ات تابان بماند

ما عاشق آفریده شده ایم .

ستایش

مشتاقهایی هستند که می سوزند و با صمیمیت و درد و رنج می پرسند ، چه کنیم که برای خدا باشیم ...؟

چگونه در خودمان عشق وایمان بسازیم ...؟

از کجا و با چه وسیله ای میتوانیم حرکتها را و محرکها را کنترل کنیم ...؟

و از را ه نزدیک به مقصد برسیم ...؟

اینها خیال میکنندکه باید در خودشان عشقی بسازند . و یا حرکتی ایجاد کنند غافل از اینکه اینهمه را دارن . تمامی وجودشان سوز و شور است . تمامی وجودشان حرکت است . مگر از صبح تا شام بی کار هستند ؟ و مگر اینهمه رنج و کار ، بدون عشق و نیرویی جوشنده امکان دارد ....؟

ما عاشق آفریده شده ایم . و نه تنها عشق که حرکت را ، که فعالیت را با خود داریم .

ما عاشق آفریده شده ایم .

عشق را داریم .ولی معشوقهامان را انتخاب می کنیم . عشق همیشه هست . آنچه که جابجا می شود معشوقها و محبوبها هستند . در فاصله تولد تا مرگ ، عشق همیشه جاری است. و حرکت همیشه بر پاست . ما نمی توانیم از آنها جدا شویم که اینها در ساخت ما ،در ترکیب ما حضور دارند . ما تنها می توانیم معشوقهامان را با یکدیگر مقایسه کنیم و با این دو مقایسه ، عشقهامان را رهبری کنیم و معشوقهامان را انتخاب نمائیم .

ما گذشته از عشق و سوزمان با فکر و شعور و با سنجش و مقایسه هم همراه هستیم . تا هنگامی که فقط از همان عشق و همان حرکتمان استفاده می کنیم و تسلیم عشق و شورمان هستیم و دنبال هوسمان می گردیم ، ناچار به بحرانها و درگیریها ی درونی مبتلا می شویم .

در برابر سوالهایی که مثل کنه میچسبند ، عاجز و ناتوان میمانیم که چرا دنبال این رفتی ؟ و چرا از میان همه این را برداشتی و چرا خودت را تسلیم کردی ؟

اینکه از سوالها فرار کنیم و خودمان را به شلوغیها و سرگرمیها بسپاریم و یک

لحظه خلوت را،ویک لحظه سکوت راهم تحمل ننمائیم.ولی اینفراروسرگرمی

هم همیشه آرممان نمیسازد و این مانع بزرگ هم برای همیشه نمیتواند رنگمان

کند . فرار کاری نمیکند ، هنگامی کهضعیفترشدی ، دستگیر می شوی .

امروز تا قدرت داری ،دست به کار شو.

ما در برابر این سوالها که ما را به مقایسه و به سنجش وتعقلوا میدارند ،

مجبوریم که به تفکر روی بیاوریم ، و برای اینتفکر مجبوریم که خلوتی و

سکوتی را تحمل کنیم .

نشان عقل وسنجش تفکر است.ونشان تفکر سکوت وخلوت.

تو تا نشناسی نمی توانی بسنجی و تا خلوتی نداشته باشی

نمی توانی فکر کنی . علی در نهج البلاغه آنجا که از برادرشتوصیف می کند

، بر همین نکته دست می گذارد .چه بسا کسی بیشتر از او حرف میزد ، ولی

نمی توانست بیشتر از او سکوت کند.و سکوت را تحمل نماید.برادرعلی کسی

بود که درسکوت شکست نمی خورد این مائیم که غوغای درونمان را نمی توانیم

برای یک لحظه هم تحمل کنیم ومجبوریم که سر و صدا راه بیندازیم ؛ و شادی و

نشاط را روپوش شلوغی و غوغای درونمان کنیم . و از خود فرارنمائیم

بعضیها که با خانه ی درهم و برهم ، و اتاق به هم ریخته ودرکثافت نشسته ای

برخورد می کنند وفرار می نمایند ... تا آنکه فکرشان سازمان بگیرد و سرنخ

دستشان بیاید وآماده شوند و بازگردند ودرخانه ی شلوغشان نظمی بهپاکنند

...ما از این دسته هستیم که می خواهیم دل آشفته و سینه در هم شده که هر کس

در آن خرگاهی بر پاکرده و حکومتیراه انداخته ، مهار کنیم.می خواهیم دراین

خانه ی بی حصار و در این بتخانه ی کثیف ،نظمی به پا نمائیم .

می خواهیم در این خرابه بنائی به پا داریم . و این است غوغای این همه فریاد

، و از فشار این همه بار ، بهوحشت افتاده ایم و فرار کرده ایم و به شادی و

پایکوبیپرداخته ایم تا در زیر پوشش نشاطمان خودمان را گم کنیم و با تنوعها

و تحرکمان را پایمال نمائیم . ولی این شدنی نیست ، که این مانع بزرگ نمی

تواند برای همیشهدر دل ما نقاشی کند و ما را فریب بدهد . تنوعهای هفت رنگ

هم نمی تواند این پرده ی بزرگتر از هستی را در خود بگیرد . و اینجاست که

پس از وحشت و فرار از خود، باید آماده شویم و سرنخ را پیدا کنیم .

عظمت کار برای آنها که نظم را فهمیده اند ، دیگر وحشتینمی آورد . این

درست است که تو بی نهایت راه در پیشداری ، ولی در هر لحظه بیش از یک

گام برایت نیست ... نظم به تو کمک می کند که بفهمی گام اول را از کجا

برداری و سپس گامها ی بعد را . این درست است کارهایزیادی داریم ، ولی

گرفتاری ما در هر لحظه بیش ازیک کار نیست و آن مهمترین کار است . نه

تمامی آن همهکار ، و همین مفهوم از نظم ، تو را قادر می سازد که اهمیت ها

را بشناسی و از جایی شروع کنی .

یک ساختمان عظیم را تو در یک لحظه نمی سازی.این ساختمان را و این کار

را تنظیم می کنی و تحلیل می کنی تا آنجا که بفهمی چقدر مصالح می خواهی و

چقدر افراد و نیرومی خواهی ، و می فهمی که این مصالح و این افراد را از

کجا تهیه کنی . و اینجاست که سر چهار راه میروی تا عملهجمع کنی ودنبال

محکم کاری ساختمان می روی.واینجاستکه تو؛تویی که تمامی ساختمان را می

شناسی،درگامهایت آنقدر آسوده هستی که گویا جز همین یک گام کار دیگریبر

این نیست . و این تویی که آماده شده ای و مسلط هستی.

آنهمه سوال که چه کنیم برای خدا باشیم ....؟ وچه کنیم کهدرخرابه ی وجودمان

، چیزی بسازیم..؟اکنون برای توباز شده ومی فهمی که حرص وشتاب،

ساختمان تو را خراب می کند . و آن همه شور ، دست و پای تو را می بندد .

خلوت و توجه

فکر و شناخت معبودها

عقل و سنجش آنها

ملاک انتخاب

عشق و ایمان و انتخاب جهاد و مبارزه

بلا و ضربه ها

عجز و اظطرار

اعتصام و استعانت،

این ها گامهایی هستند که در پیش داری ، تا به عبودیتبرسی .

و در صراط مستقیم ، ونزدیکترین راه تا هدف تا رشد انسان گام برداری .

همراه ها را بشناسی

و از مانع هاو مغضوبها

و از گمشده ها و از دست رفته ها ، نشانی به دست بیاوری .

اومدم ...........

سلام

من اومدم

می دونم یکم دیره ، شما ببخشید.

یکم این روزا قاطی کردم شما بذارید به حساب این موضوع .

ولی حالا می خوام بعد از این با دست پر بیام و مطالب خوبی بنویسم .

سعی من اینه که سلسله وار باشه.هر جا که احساس شد نیاز به تصحیح هست،خوشحال می شم از ابراز نظرها.

چند وقته حس غریبی دارم ، مثل خوره داره من رو می خوره ، کاش می شد توصیفش کرد،یه چند روزی تو این حال و هوا بودم تا اینکه با یک تلنگور... ، بازگشت ،نمی دونم شاید اگه بگم چطوری ؛خنده دار باشه ولی مهم اینه که من رو دوباره برگردوند به حالت معمولی؛ که فکر کنم،شاد باشم، وکارهایی که شادم می کنه دنبالشون برم،برای همین می خوام بنویسم از افکارم ،از احساسم، از دلم ، برای کسایی که درکش کنند ، وبدونن پشت این چهره و نگاه چی میگذرهو تنها به امید فکر کرد.

تسلیت

اربعین ها می آیدو داغ مصیبت حسین (ع) در دلها به سردی نمی گراید.

این اربعین نیز بر مومنان خدا تسلیت باد.

تولدتون مبارک

این متن را تقدیم می کنم به دوستای دانشگاه، که بیشتر اونها بهمن تولدشون.

مرضیه ، مهناز ،حمیده، معین ، حامد

بازم شادي و بوسه ، گلاي سرخ و ميخک

ميگن کهنه نمي شه تولدت مبارک

تو اين روز طلايي تو اومدي به دنيا

و جود پاکت اومد تو جمع خلوت ما

تو تقويما نوشتيم تو اين ماه و تو اين روز

از اسمون فرستاد خدا يه ماه زيبا

يه کيک خيلي خوش طعم ،با چند تا شمع روشن

يکي به نيت تو يکي از طرف من

الهي که هزارسال همين جشنو بگيريم

به خاطر و جودت به افتخار بودن

تو اين روز پر از عشق تو با خنده شکفتي

با يه گريه ي ساده به دنيا بله گفتي

ببين تو اسمونا پر از نور و پرندس

تو قلبا پر عشقه رو لبا پر خندس

تا تو هستي و چشمات بهونه س واسه خوندن

همين شعر و ترانه تو دنياي ما زندس

واسه تولد تو بايد دنيا رو اورد

ستاره رو سرت ريخت تو رو تا اسمون برد

اينا يه يادگاري توي خاطره هاته

ولي به شوق امروز مي شه کلي قسم خورد

تولدت عزيزم پراز ستاره بارون

پر از باد کنک و شوق ،پر از آينه و شمعدون

الهي که هميشه واسه تبريک امروز

بيان يه عالم عاشق ،بياد هزار تا مهمون

آغاز

سلام خدا ، من خوبم .

به عنایت تو تا امروز من زنده هستم و سالم ، این مهربانی

بی پایان تو رو می رسونه.

پس عنایت خودت رو از من دریغ نکن که در این وادی گم می شم .

دوست دارم و می دونم که تو هم ،من و همه ی بنده هات

رو دوست داری .

پس مهر همه را به دل من بنداز و دوستیشون رو از من دریغ نکن .

به وبلاگ من خوش اومدید قدم رنجه فرمودید.

a-ghasedak.loxblog.com

من او ندارم

این دلنوشته فقط برای تو

شب های قدر

سهم من

منتظر

برگرد بی تو بغض فضا وا نمی شود

آسمان

امیدوار

گذار

کلامی شیرین از کلام شیرین

قسم

منم هستم

مسافر قایق

بودن

سلام

زنده بودن

هر کجا هستم باشم آسمان مال من است پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ،زمین ، مال من است چه اهمیت دارد گاه اگر می رویند قارچهای غربت ؟ سهراب

تنهایی

زندگی

عید

ما عاشق آفریده شده ایم .

اومدم ...........

تسلیت

تولدتون مبارک

آغاز

هر کجا هستم باشم
آسمان مال من است

پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ،زمین ، مال من است

چه اهمیت دارد

گاه اگر می رویند

قارچهای غربت ؟

سهراب